Het Sylvester Huis - Gelukkig 2010!
By Hervé | January 1, 2010 |
Bij het koken is de “mise en place” een belangrijke en onderschatte bezigheid die tijdig en met zorg moet gebeuren om een goede menu te kunnen koken.
Dit is ook van tel voor het schrijven van kerstverhalen en het produceren van nieuwjaarswensen. Lees maar even hieronder. Dit als presentje bij de wensen voor een gelukkig nieuw jaar. Veel leesgenot!
Het Sylvester Huis
Het schrijven van zgn. oudejaarsverhalen is waarachtig niet ieders werk. Het ziet er zo gemakkelijk uit, als je ze zo leest.
Een eenvoudige hoeve te P., vlakbij het naburige N., niet ver van S. gelegen. Er wonen daar drie eenvoudige mensen, de eenvoudige boer, de eenvoudige boerin en de zo mogelijke nog eenvoudiger boerenzoon, gewoonlijk Willem geheten. Er is ook nog een andere zoon, Dries genaamd, maar die is niet eenvoudig. Die is zelfs afwezig. Hij zwerft in den vreemde, gewoonlijk op zee. Soms wordt hij in buitenlandse tapperijen opgemerkt, waar hij het beest uithangt.
De dorpelingen van P. en van het naburige N. noemen hem daarom Dolle Dries. Wat doet Dolle Dries daar in het buitenland? Hierover blijft de schrijver in het vage. Dit staat wel vast : hij smijt er met geld. Hij deugt niet, hij wil niet oppassen. De dorpsherder schudt het grijze hoofd, als Dolle Dries genoemd wordt en gaat schielijk over op een ander onderwerp. Ook op de boerenhoeve mijdt men over hem te spreken, maar hij is wèl in ieders gedachten.
De eenvoudige boer denkt over hem, op een stugge, boerse manier. Soms betrapt de schrijver hem er op, dat hij uit het venster kijkt en de vuist schudt. Dan is Dolle Dries weer in zijn gedachten. Kwajongen, mompelt hij dan.
Ook de boerin denkt aan hem, maar weer heel anders. Zij zit stilletjes aan de haard en wordt elk jaar wat ouder. Telkens als het buiten hard begint te waaien heft zij het hoofd en werpt een bekommerde blik uit het raam. Het kan zo spoken op zee.
Willem denkt ook veel aan hem. Hij heeft nog getracht hem tegen te houden, toen hij drie jaar geleden met zijn dolle kop de hoeve verliet, maar het mocht niet baten. Ja, hij is hem achterna gelopen en bij de viersprong te S., niet ver van het landelijke W., heeft hij hem nog ingehaald en gezegd ; Dries, jongen, wees wijzer , laat je raden. Willem kan de plek nog aanwijzen en hij doet dat ook vaak. Maar Dries is doorgelopen, op die ruwe, schonkige manier, die hij als kind al had.
Sindsdien heeft Willem zijn pogingen om de boerderij tot welvaart te brengen, verdubbeld. Hij dorst en karnt, dat het een lieve lust is en staat ’s ochtends voor dag en dauw al te eggen op de eenvoudige akker. Hij smijt niet met geld. Ten eerste is hij daar te eenvoudig voor, en ten tweede heeft hij het ook niet. Want het is maar krapjes aan op de hoeve te P. Men kan er maar net komen, op een stille, eenvoudige manier, en dat doet men dan ook.
Met oudejaar, als de klokken van het naburige N. beginnen te beieren, hebben de bewoners van de hoeve de gewoonte om iets meer aan Dries te denken dan gewoonlijk. De boerin begint dan zenuwachtig door het vertrek te dribbelen, terwijl de boer met nog mee stugheid in het vuur staart dan op andere avonden het geval is. Willem gaat telkens naar buiten om iets aan een koe te verschikken, maar dit is slechts een voorwendsel. Ook hij kijkt uit. Drie jaar lang helpt dit allemaal niets, men had het evengoed kunnen laten.
Maar de vierde oudejaarsavond is anders dan anders. De Hele dag heeft het verschrikkelijk gesneeuwd en op zee gespookt, doch zie, tegen de avond wordt het kalmer. De natuur komt tot bedaren. Allen zitten aan het vuur en wachten. Tegen half elf wipt de dorpsherder even aan : Hebben jullie al wat gehoord? vraagt hij. Neen, niets. De herder schudt het hoofd en wil al gaan, als hij zich op de drempel bedenkt. Ik blijf nog wat plakken, zegt hij, want hij spreekt de eenvoudige taal der dorpelingen., dit is een bijzondere avond, vrienden. En ook hij zet zich aan het haardijzer en laat zich de ruwe boerenkost goed smaken.
Te middenacht, daar beginnen de klokken van het naburige N. weer te beieren, terwijl ook die van het verderaf gelegen S. aan het kleppen slaan. Een prettig oudejaar, zegt de boer bitter. Kop op, Barend, zegt de herder, hij komt, zo vast als een huis. Buiten klinkt plotseling het geblaf van de trouwe Bello. De boerin geeft een doordringende gil. Niet gillen, moeder, zegt de herder, dat dient tot niets. De knoestige deur zwaait open. Op de drempel staat een gebaard man, op wiens gelaat de ontucht haar stempel niet vruchteloos gedrukt heeft. Dries, roept de boerin. De boer omklemt de pook, maar als hij ziet dat zijn vrouw zich aan de borst van de zwerver geworpen heeft, wordt ook in hem het betere wakker. Hij reikt hem de hand. We praten er niet meer over, zegt hij schor, er moet gewied worden en de zeug is weer drachtig. Meer zegt hij niet. Maar het is precies dat, wat gezegd moet worden. Kort, boers, en toch zwaar van betekenis. Ook Willem treedt naar voren. Morgen kuilen we de errepels in, zegt hij bars, er hangt een vuile dot vorst in de oost. Dat liegt er niet om. De dorpsherder wendt zich af en kijkt uit het raam. Hij is een geoefend man, maar toch, er komt een floers voor zijn ogen. Ouwejaar, mompelt hij.
Nog eens, het ziet er eenvoudig uit, maar het is waarachtig niet ieders werk. Ja, het verhaal, dat kan een kind bedenken. Maar die sfeer, die sneeuw, hoe lappen die schrijvers dat? Want u moet goed bedenken : oudejaarsverhalen worden eind augustus, begin september gemaakt, in volle zomer dus. Ze worden geschreven voor almanakken en kerstboeken, die in november persklaar moeten zijn, met clichés en al. Zetten en binden, het vraagt allemaal tijd, en de uitgever wil zijn concurrenten, die op hetzelfde oorspronkelijke idee gekomen zijn, voor wezen om ze het vliegje af te vangen. Hij dringt er bij de Nederlandse letterkundigen dus op aan, dat een kopij voor 1 oktober binnen moet zijn.
Wat doen nu de Nederlandse letterkundigen? Dat hangt er van af. Is hij een man van ongemene verbeeldingskracht, dan smijt hij die sneeuw eruit, terwijl de appels nog aan de bomen hangen. Doch niet ieder is zo begenadigd. Er zijn er met lomer brein. Er zijn er ook met een ongerept geweten, die, als er geen sneeuw is, ook niet over sneeuw wensen te schrijven. Zij willen de lezer niet belazeren Dit standpunt verdient eerbied.
Daarom heeft het Ministerie van Onderwijs, Kunsten en Wetenschappen, dat zo wakker voor onze cultuurbelangen op de bres staat, zijn maatregelen getroffen. Nabij Wassenaar heeft het, op rijkskosten, met subsidie van de betrokken gemeente en onder auspiciën der provincie, terwijl ook Waterstaat een duitje in het zakje deed, een huis gesticht, het Sylvester Huis, alwaar de letterkundige, zwanger gaande van een oudejaarsverhaal, zijn intrek kan nemen. Het bijzondere van dit huisje is, dat het helemaal als een boerenhoeve is ingericht. Het is niet ècht een boerenhoeve, moet u begrijpen, maar de gelijkenis is zo bedrieglijk, dat men haast niet merkt dat Den Haag er achter zit.
In augustus, midden in het hoogseizoen de oudejaarsverhalen, heeft mr. J. Cals het met een enkel woord geopend, waarna ook dr. W. Vroom een enkel woord sprak, waarna nog verschillende ambtenaren van Waterstaat en Openbare Werken hun enkel woordje zeiden, zodat het toch nog avond werd eer de letterkundigen erin trokken.
De volgende morgen gingen ze meteen aan de slag. De inrichting beviel uitnemend. Er zijn vijf sneeuwkamertjes, waar het tegen de ruiten uitvoerig sneeuwt door een vernuftige installatie van ir. Vredenhof. Als men aan sneeuw behoefte heeft, drukt men op een knop en hup, daar begint het. ‘t Is wèl duur, want de letterkundige, die er gebruik van maakt, draagt drie cent per regel af aan Den Haag. Dat loopt op, vooral in verhalen met een bar jaargetijde. Hagel is nog duurder, terwijl storm op 90% van het honorarium komt. De meeste litteratoren vermijden die passages dan ook in hun werk, maar soms moet het wel even waaien, en dan hakt het er meteen stevig in.
Goedkoper is de grote kamer, waar men met twintig tegelijk aan oudejaarsverhalen kan werken. Die doen het met één knop. Als ze bij een passage komen waar de elementen een rol spelen, maken ze een afspraak en doen het in ploegverband. De fijne sfeer gaat er op die wijze wel wat af en de uitgevers zien dat dan ook ongaarne, zodat het clandestien gebeurt, tijdens de schafturen of ook wel ’s nachts.
Op regelmatige tijden loopt er een boerenzoon om het huis, die niet deugen wil, terwijl Oppassende Willem zich nijver door het huis beweegt. Van oude boeren heeft men er drie, waarvan een door de gemeente Wassenaar gesubsidieerd wordt, terwijl de twee anderen ten laste van het Rijk komen. De Bekommerde Boerin wordt door de provincie geleverd, bijgestaan door een halve kracht in de maand september en gedurende de zaterdagen. Af en toe loopt een dorpsherder binnen. Meestal is dit een oud ambtenaar van Binnenlandse Zaken, doch in het hoogseizoen verleent ook de naburige geestelijkheid rond Wassenaar wel hand- en spandiensten, die zeer gewaardeerd worden, omdat een ambtenaar toch nooit tot de fijne puntjes komt en bovendien tegen vijf uur tekenen van ongeduld begint te vertonen.
Buitenlandse auteurs, die de inrichting bezochten, roemden de outillage om strijd en de grote Steinbeck heeft in een der sneeuwkamertjes zelfs een zeer bevredigend kerstverhaal geschreven, waarvan hij de baten grootmoedig afdroeg aan het huis, tot stichting ener mistinstallatie. De minister acht die installatie overdreven. We moeten ook aan onze defensie denken, meent hij. Daar zit iets in. Ik zelf vind het ook niet nodig. Ik heb deze bijdrage namelijk in het Sylvester Huis geschreven en daarmee het bewijs geleverd dat de inrichting voldoende is, meer dan voldoende, tot het vervaardigen van iets dat leerzaam is en genoegzame stichting in zich bevat …
Godfried Bomans - Capriolen 1962
Topics: Algemeen | No Comments »
Een enthousiaste groep kokende mannen 2009 …
By Hervé | October 19, 2009 |
Even op de foto klikken voor een groter formaat
Topics: Algemeen | No Comments »
Nieuw uitgedost …
By Hervé | September 25, 2009 |
Zo lopen (werken) we er voortaan netjes bij : met een gepersonaliseerd halterschort.
Op straffe van “…” verplichte uitrusting!
Topics: Algemeen | No Comments »
Sorry voor de trage update …
By Hervé | September 22, 2009 |
Jan Publiek ziet hier misschien een beetje (te) weinig beweging. Sorry hiervoor maar een en ander gebeurt op leden.hautecuisine.be
Voor het werkjaar 2009/10 gaan we van start met 27 enthousiaste kookvrienden en tot onze spijt is dit onze maximum capaciteit. Helaas kunnen we dus niet uitbreiden.
Wel zullen we trachten op dit publiek gedeelte wat interessante items te brengen. Opvolgen is dus de boodschap.
Topics: Algemeen | No Comments »
Programma 2009/10
By Hervé | September 22, 2009 |
Binnenkort (en dat is dan 24/09/2009) gaan we met HauteCuisine.be terug aan de slag. Kijk maar eens wat op ons programma staat voor 2009/10!
Topics: Algemeen | No Comments »
Een zondagmorgen in januari, kookvideo’s …
By Hervé | January 18, 2009 |
De feestdagen zijn ondertussen verteerd. Het vriesweer is (gelukkig) ook weer verleden tijd, wel een beetje regen maar ja ‘t is hier toch regenland.
En wat doet een mens dan allemaal op een dergelijke zondagmorgen. Rustig(er dan anders) kranten doornemen met een specifieke aandacht voor de kookrubrieken.
“Plaza” en “magazine” van Het Nieuwsblad zijn in dit verband wel aangename lectuur met nuttige links.
Deze week zijn de kookvideo’s aan de beurt : www.nieuwsblad.be/recept Misschien niet voor de volleerde HauteCuisine’r maar je weet wel : “Levenslang leren”.
Topics: Algemeen | No Comments »
Prettige feestdagen en gelukkig 2009!
By Hervé | December 24, 2008 |
Het recept voor een lekker
2009
ingrediënten :
100ml geluk
500 gr gezondheid
3 eetlepels enthousiasme
een flinke scheut passie
op smaak brengen met vertrouwen
bereiding :
alles goed mengen
bakken gedurende 365 dagen
Topics: Algemeen | No Comments »
Playing For Change: Song Around the World “Stand By Me”
By Hervé | December 24, 2008 |
Een opkikker in donkere tijden.
This song says :
No matter who you are
No matter where you go in your live
At some point you go need somebody
To stand by you.
Topics: Algemeen | No Comments »
Bakken voor Sinterklaas …
By Hervé | December 5, 2008 |
Ik geef het op een blaadje : niets geeft meer voldoenig dan het zelf bakken van allerlei lekkers voor Sinterklaas. Stel je alleen al de geuren voor bij het bakproces. Dat op zich is al een succesfactor.
Hierbij een ruggesteuntje voor speculaas, speculaaskruiden en klaaskoeken!
Speculaas
ingrediënten
250 g bloem, 125 g boter, 250 g bruine suiker (of 125 g bruine suiker en 125 g kristalsuiker), 1 ei of een weinig melk, 1 snuifje kaneel of speculaaskruiden (zie hieronder), 1 snuifje bicarbonaat
werkwijze
• de boter, bloem, suiker, eieren en bicarbonaat flink doorheen tot een samenhangende deeg bewerken
• een nacht laten rusten, uitrollen en figuurtjes uitsteken of op een houten vorm het deeg uitstrijken, de figuur losslaan en op een beboterde bakplaat (of bakpapier) in een warme oven bakken
• men kan het deeg tot een rol bewerken en schijfjes snijden
Speculaaskruiden (of specerijen)
ingrediënten
30 g tot 80 g kaneel, 10 g kruidnagelenpoeder, 10 g nootmuskaat, 5 g witte peper, 5 gr gemberpoeder, 5 g kardemom
Alternatief
30 g tot 80 g kaneel, 10 g kruidnagelenpoeder, 10 g nootmuskaat, 5 g witte peper, 5 gr anijszaad, 5 g korianderzaad
werkwijze
• meng de kruiden
Klaaskoeken
ingrediënten
60 g gist, 100 g suiker, 100 g boter, 400 ml melk, 50 ml water, 3 eieren, 1 kg bloem, ong. 20 g zout
werkwijze
• maak een “vlotte” deeg. 10 min kneden is niet overdreven
• laat 20 min rijzen op een warme plaats (afdekken!) - inklappen - opnieuw 10 min rijzen - uitrollen op 1,5 cm dikte - figuren vormen - 30 min rijzen
• bestrijken met eigeel en bakken op 180° / 15 minuten
Topics: Algemeen | No Comments »
Onwetenheid …
By Hervé | October 27, 2008 |
“De wereld dreigt ten onder te gaan aan onwetenheid. Zelfs wetenschappers laten zich verleiden om halve waarheden te verkondigen. Niemand denkt nog na over de essentie der dingen, anders zouden verstandige mensen zich herinneren dat de oude knarren van tegenwoordig, de grijze plaag zoals ze door sommigen worden genoemd, uit een tijdperk stammen waarin ‘gezond’ leven een synoniem was voor zuipen, vreten en roken en beseffen dat de hedendaagse mens daarentegen nog moet bewijzen dat hij op een dieet van granen en wortelen, van bifidus en omega3 ouder kan worden dan de Bourgondiërs uit het midden van de vorige eeuw.’”
Raad maar eens welke auteur deze woorden in de mond van zijn personage heeft gelegd!
Topics: Algemeen | No Comments »
« Previous Entries